Strona główna Artykuły Najbardziej przerażająca prawda Biblijna – Paul Washer

Najbardziej przerażająca prawda Biblijna – Paul Washer

196
0
PODZIEL SIĘ

Po pierwsze, Ewangelia zaczyna się od Boga. Cały problem sprowadza się do natury Boga. Bóg jest sprawiedliwy, Bóg jest święty, Bóg nie może pogwałcić swoich cech. On nie może zrobić niczego wbrew swojej naturze. On jest sprawiedliwym Bogiem.

„Lecz Pan Zastępów będzie wywyższony przez sąd, a Święty Bóg okaże się świętym przez sprawiedliwość.” (Iz. 5,16)

I dobrze, że taki jest. To byłoby przerażające, gdyby świat był stworzony przez złego Boga, który jest wszechmocny. Dobrze więc wiedzieć, że Bóg jest sprawiedliwy. Ale to prowadzi do kolejnego problemu: Jeśli Bóg jest sprawiedliwy, to co On zrobi z nami? Pozwól, że zilustruję ten problem.
Kilka lat temu miałem wygłosić wykład na pewnym uniwersytecie w Europie i wiedziałem, że wszyscy zebrani będą przeciwni mnie. Mieli wrażenie, że jakiś konserwatywny dinozaur ma przybyć z tym staroświeckim purytańskim przesłaniem, że wszyscy z nich są grzesznikami. Kiedy wchodziłem na scenę, żarliwie modliłem się do Boga, aby mi pomógł. Wygląda na to, że dał mi trochę mądrości. Spojrzałem na ten tłum studentów i powiedziałem: Podzielę się z wami najbardziej przerażającą prawdą z Pisma Świętego. Kontynuowałem i ostrzegłem, że za chwilę powiem im o najbardziej przerażającej prawdzie, jaką można poznać na temat Boga. Kiedy słuchali tego z zapartym tchem, spojrzałem na nich i powiedziałem, że najbardziej przerażającą prawdą z Pisma Świętego jest to, że Bóg jest dobry.

„Rzekł do niego Jezus: Dlaczego zwiesz mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden Bóg.” (Łk 18,19)

W tym momencie wszyscy zaczęli się śmiać i chichotać pytając, jak to może być problemem. Niektórzy z nich unieśli się i zapytali, jaki problem w tym, że Bóg jest dobry? Co w tym strasznego, Bóg jest dobry? Odpowiedziałem im: to przerażające wiedzieć, że Bóg jest dobry, ponieważ my tacy nie jesteśmy.

„wszyscy zboczyli, razem stali się nieużytecznymi, nie masz, kto by czynił dobrze, nie masz ani jednego.” (Rz 3,12)

Co dobry Bóg zrobi z takimi grzesznikami jak my? Zgrzeszyliśmy przeciwko Bogu. Zgrzeszyliśmy przeciwko sobie nawzajem. Zgrzeszyliśmy przeciwko naturze. Zgrzeszyliśmy przeciwko wszystkiemu.

„gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej” (Rz 3,23)

Całe stworzenie woła o nasze potępienie. Co zrobi z nami Bóg, jeśli jest prawdziwie sprawiedliwy? Jeśli Bóg po prostu przebaczy niegodziwcom, już nie będzie sprawiedliwy. Jeśli Bóg wezwie do siebie niegodziwych, aby mieli z nim społeczność, nie będzie już świętym Bogiem. Więc podstawowe pytanie w Biblii brzmi tak: Jak sprawiedliwy Bóg może przebaczyć grzesznikom i nadal być sprawiedliwym?

„Pan nierychły do gniewu i bardzo łaskawy przebacza winę i występek, choć nie pozostawia bez kary, lecz za winę ojców nawiedza synów do trzeciego i czwartego pokolenia.” (Lb 14,18)

Jak sprawiedliwy Bóg może wezwać niegodziwych, aby mieli z nim społeczność i nadal być świętym?  Odpowiedź znajduje się w krzyżu Jezusa Chrystusa. To w ofierze krzyżowej Chrystusa widzimy wspaniałe i niepowtarzalne objawienie pełni Bożych cech. Bóg jest sprawiedliwy. On musi potępić nasz grzech. Bóg jest miłością i stał się człowiekiem przez swojego syna. Żył bezgrzesznym życiem jako człowiek i poszedł na krzyż. Na tym krzyżu, wziął na siebie grzechy jego ludu i cała sprawiedliwość Boża i cały gniew Boży, na który my zasługujemy, zostały zrzucone na Chrystusa.

„dla okazania sprawiedliwości swojej w teraźniejszym czasie, aby On sam był sprawiedliwym i usprawiedliwiającym tego, który wierzy w Jezusa.” (Rz 3,26)

Wypełnił wszystko, co było potrzebne, aby zaspokoić bożą sprawiedliwość. Po tych cierpieniach, powiedział, że się wypełniło, co oznacza, że wypełnił wszystko, co jest potrzebne, aby zaspokoić bożą sprawiedliwość w stosunku do ludzi. Poniósł pełen koszt.

„A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: Wykonało się! I skłoniwszy głowę, oddał ducha.” (J 19,30)

To bardzo ważne, aby zrozumieć, że nasze grzechy nie zostały odpokutowane przez Jezusa pobitego i przybitego do krzyża przez Rzymian. Nasze grzechy zostały odpokutowane, ponieważ na tym krzyżu On poniósł nasz grzech i to się upodobało Bogu. Jahwe upodobało się zmiażdżyć Go.

„Ale to Panu upodobało się utrapić go cierpieniem. Gdy złoży swoje życie w ofierze, ujrzy potomstwo, będzie żył długo i przez niego wola Pana się spełni.” (Iz 53,10)

Gniew Boży, który powinien spaść na mnie i ciebie spadł na Jego Jednorodzonego Syna, a On poniósł pełen koszt w cierpieniu i zmarł, ponieważ zapłatą za grzech jest śmierć. Trzeciego dnia powstał z martwych i teraz siedzi po prawicy Boga i nie ma żadnego innego imienia, nie ma żadnego innego imienia na całym świecie nie ma nikogo, kto byłby dany ludziom i dzięki któremu mogliby być zbawieni.

„I nie ma w nikim innym zbawienia; albowiem nie ma żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni.” (Dz 4,12)

Tylko imię Jezusa Chrystusa jest drogą, prawdą i życiem i nikt nie przychodzi do Ojca inaczej niż przez Niego (J 14,6). Jest jeden Bóg i jeden pośrednik pomiędzy Bogiem i ludźmi, człowiek Jezus Chrystus (1 Tm 2,5). Biblia wzywa wszystkich ludzi, aby upamiętali się ze swoich grzechów i wierzyli ewangelii, żeby byli zbawieni (Dz 17,30). Ale co to znaczy, żeby aby upamiętać się? Wielu definiowało to jako zmianę sposobu myślenia, bo dokładnie to oznacza to słowo w Grece.
I to jest prawda. Tylko że oznacza to o wiele więcej niż ty i ja jesteśmy w stanie pojąć przez obecną kulturę. Możesz myśleć, że zmiana sposobu myślenia jest tylko powierzchniowa. Cóż, można mieć takie wrażenie, ale nie jeśli zrozumie się czym jest umysł. Umysł w Biblii odnosi się do rozumu, serca i centrum dowodzenia istoty ludzkiej. To centrum dowodzenia naszej woli, naszych emocji, naszego intelektu i naszego procesu podejmowania decyzji. Wynika z tego, że jeśli zmieniłeś sposób myślenia, zmienia się wtedy wszystko razem z nim.
Pozwól, że przedstawię Ci idealną ilustrację upamiętania. Apostoł Paweł. On doświadczył zmiany myślenia. Kiedy wyruszył drogą do Damaszku, miał ze sobą rozkazy, aby pojmać chrześcijan. Oto w co Paweł wierzył i jak myślał. Paweł uważał, że Jezus z Nazaretu był największym bluźniercą, który kiedykolwiek chodził po ziemi. Tak uważał. Uważał także, że chrześcijanie to straszna sekta, która powinna zostać zniszczona. Tak uważał. I wtedy na drodze do Damaszku miał spotkanie ze wskrzeszonym Chrystusem. Jego całe myślenie się zmieniło, jego cały światopogląd okazał się błędny. Jego cały światopogląd, szczególnie w stosunku do Boga okazał się błędny. Zobaczył, że jest w błędzie i zaczął myśleć w zupełnie inaczej. Od teraz uważał, że Jezus był synem Boga i długo oczekiwanym Mesjaszem. Od teraz uważał, że chrześcijanie to ludzie Boga, Jego wybrany Izrael. Ponieważ jego myślenie się zmieniło, wszystko inne także uległo zmianie. Po chrzcie zaczął swoją posługę i głoszenie Ewangelii, a także był prześladowany za tą samą wiarę, którą sam niegdyś prześladował. Upamiętać się to zdać sobie sprawę, że Twoje całe myślenie, Twój cały światopogląd był zły, a następnie przejrzeć i poddać się Bożej prawdzie na temat tego Kim On jest, na temat tego, kim ty jesteś, kim jest Jezus i co On zrobił dla Ciebie. Więc pytanie brzmi: “Czy upamiętałeś się?” Czy twój umysł się zmienił? Czy ta zmiana umysłu doprowadziła do zmiany intelektu, zmiany woli i zmiany emocji? Czy nienawidzisz teraz grzech, który wcześniej kochałeś? Czy pragniesz teraz świętości, którą wcześniej ignorowałeś? Czy podziwiasz teraz Chrystusa, z którym nie miałeś wcześniej nic wspólnego? Czy uważasz Królestwo Niebieskie za bardzo drogą perłę? To są określone dowody pracy, jaką upamiętanie wykonało w Twoim sercu.
Nie tylko musimy się upamiętać, ale także wierzyć w Jezusa Chrystusa. Musimy rozpoznać, że niema w nas zupełnie nic, co mogłoby nas zbawić, jak napisał autor pieśni: “Nic Ci dać nie mogę, nie; do stóp krzyża chylę się.”, To poznanie, że mamy tylko jedną nadzieję i 100% tej nadziei spoczywa w osobie i czynach Jezusa Chrystusa.

„Dlatego okiełzajcie umysły wasze i trzeźwymi będąc, połóżcie całkowicie nadzieję waszą w łasce, która wam jest dana w objawieniu się Jezusa Chrystusa.” (I P 1,13)

I jeśli ktoś chociażby zasugerował, iż można wejść do Nieba przez uczynki sprawiedliwości spowodowałoby to, że zaprzeczyłbyś i zaczął wołać, że to bluźnierstwo.

„Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.” (Ef 2,8-9)

Jestem zbawiony tylko i wyłącznie z jednego powodu, który miał miejsce 2 tysiące lat temu, że Syn Boży krwawił i zmarł za mnie. Zbawienie przychodzi do nas przez upamiętanie i prawdziwą wiarę w Jezusa Chrystusa. Jeśli prawdziwie wierzysz w Chrystusa, masz życie wieczne. Ale skąd wiadomo czy prawdziwie uwierzyłeś? Nawet jeśli doświadczyłeś w pewien sposób nawrócenia i poczułeś pewien pokój od Boga, a także wiele innych emocji, skąd wiesz, że to jest rzeczywiście prawdziwe? Cóż, jednym z dowodów prawdziwości jest to, że to będzie trwało. Niekoniecznie te duchowe emocje muszą nadal trwać, ale Ty będziesz wzrastać w Łasce. Będziesz kontynuować swoje upamietanie. On będzie pogłębiał Twoją wiarę. Krok po kroku będziesz przemieniany i upodobnisz się do Jezusa Chrystusa. Pewnie powiesz, “Ależ Bracie Pawle, czy prawdziwy chrześcijanin grzeszy?” Tak,niestety tak. Czy prawdziwy chrześcijanin może popaść w grzech? Tak. Ale jest pewna różnica.

„Cóż więc powiemy? Czy mamy pozostać w grzechu, aby łaska obfitsza była? Przenigdy! Jakże my, którzy grzechowi umarliśmy, jeszcze w nim żyć mamy?” (Rz 6,1-2)

Prawdziwy chrześcijanin nie może żyć w trwałym stanie cielesności, w trwałym stanie niedojrzałości, ponieważ Biblia mówi, że Ten, który zapoczątkował w was dobre dzieło, dokończy go (Flp 1,6). Biblia mówi w 12 rozdziale Hebrajczyków (12,6), że jedną z najważniejszych oznak prawdziwego nawrócenia jest to, że Bóg otoczy Cię Swoją ojcowską opieką i że będzie Cię nawet dyscyplinował i karał, jeśli zejdziesz z Jego ścieżki. Nie dlatego, że Jego stosunek do Ciebie się zmienił, ale dlatego, że Cię kocha i że pragnie Twojej świętości. Kiedy zostajesz chrześcijaninem, jesteś pod Bożą opatrznością i Ten, który zapoczątkował dobre dzieło, dokończy go.
Ewangelia Jezusa Chrystusa mówi, że Bóg jest sprawiedliwy. Człowiek, natomiast, jest zepsuty i godny wszelkiego potępienia. Bóg musiał zaspokoić swoją sprawiedliwość, aby móc przebaczyć ludziom i dokonał tego na krzyżu, gdzie Chrystus był sądzony za ludzi i ich grzech, oraz został zmiażdżony całym ciężarem Bożego gniewu przeciwko nim. Umierając, zapłacił karę w pełni, został wzbudzony z martwych i teraz wszyscy ludzie na całym świecie mogą być zbawieni poprzez upamiętanie i wiarę w Niego. Dowodem tego upamiętania i wiary prowadzących do zbawienia jest nieustanne Boże działanie prowadzące do świętości.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here